Blog:  FoodWineBeer 

Het is al lang discussie over de communicatiekloof tussen bloggers en journalisten. Een argument nu gehakt en ritritato die twee figuren wiens geschriften hebben een heel andere emotionele lading behandelt. Io insisto sul fatto che, wat, beide kunnen elkaar communiceren helpen op hun eigen manier het grondgebied en de producties. Het belangrijkste voor mij is de consistentie, dat moet worden behouden met vermijding van de golven van het gemak van het moment.

De passie die veel bloggers reed in deze richting, compresa me, heeft aangetoond hoe digitale communicatie kunnen helpen in deze moeilijke tijden dat we leven. Dit betekent niet aantasten op enigerlei wijze de figuur van de journalist, dat, professioneel voert dezelfde taak. Het is geen race, nooit zal zijn, dat het andere vorm van communicatie.

Ik maakte dit uitgangspunt om een ​​blogger te introduceren, of beter, een passie blogger die ik ken en volgen voor een lange tijd: Samuel Vergari, in arte 'FoodWineBeer'.

Hoewel de aanpak van Samuel is niet mijn, in die zin dat in tegenstelling tot hem ik hou van schrijven na levende persoon van het gebied en zijn actoren, Ik heb respect voor zijn keuze bepaald door familie op dit moment nodig.

De wereld van de bloggers is niet altijd gemakkelijk, Ik lang geleden wist, wanneer, naar aanleiding van de public relations en de inhoud van de website over eten en wijn waarvan ik een partner, Ik wilde weten met een telefoon boek dat ik had besloten om het 'Passion Blogger', de 'echte fans', die met inzet en consistentie geven hun passie via blogs (dagboeken op het net).

Zelfs na het verlaten van die rol, om niet te delen standpunten, mijn project is niet verloren. Op mijn eigen manier, voortdurend het zichtbaar maken van degenen die geloven dat 'het goed doen’ in het verspreiden van de kennis van de kwaliteit van de productie.

Samuel Vergari werd geboren in een familie gewijd aan de landbouw. De passie voor wijn geërfd van Sangiovese fabrikanten grootouders, Het stond hem te waarderen in de tijd om een ​​referentiepunt voor vrienden geworden, voor advies over de wijn keuze. Het keerpunt in 2010, wanneer, gedreven door de groeiende passie besluit om een ​​blog te starten. Veel werk vorm te geven, veel stappen en veranderingen van richting, tot aan de geboorte van 'FoodWineBeer'.  

Een blog die verwijst naar meer producten, dat de producenten. De reden dat binnenkort onthuld: Samuel is een echte pantofolone, of beter, een vader van twee kleine kinderen die hem ertoe bracht om zichzelf onmisbaar in de familie te maken. En 'zodat schrijft zijn artikelen, vaak in pyjama op de bank, tussen pauzes van zijn kinderen en hun micro-drama. Ondanks toezeggingen familie, het plezier van het schrijven over wat smaakte thuis als in restaurants omliggende gebieden, Het bracht hem om verder te gaan. Dan, zo vlug mogelijk, op rustdagen, reizen naar Italië kon hij zijn kennis uit te breiden.

“Cynthia, de beloningen zijn veel, in het bijzonder die van de mogelijkheid om te weten, al is het maar in een virtuele manier in veel gevallen, een heleboel leuke mensen uit de wereld van wijn en bier. Sommige, zelfs in deze wereld zijn er negatieve tekens, mensen die beloven en dan niet handhaven, profiteurs en opschepperig van alle soorten…  Ik ben maar een eenvoudige ventilator die achter heeft weinig theorie en veel praktijk. Een man en een vader die vertelt zijn ervaringen in pyjama op de bank thuis ... Samuel Vergari”

Ik sluit af met mijn gedachten. Noi blogger, veel bekritiseerd maar tegelijkertijd gezocht, Ik ben ervan overtuigd dat er iets goeds we doen. In onze eigen manier proberen we die passie dat velen van ons heeft geholpen om moeilijke momenten van ons leven te overwinnen over te brengen.

Nu vraag ik: “Ze zijn misschien betere die deze passie te exploiteren…?”

“Beschavingen werden meer ingegeven door mensen die de grootste zorg in de kunst en voedsel wetenschap gehad ... "van" The Italian Kitchen "N. 1 – YEAR – 15 December 1929

Hoe is mijn beste vriend Giorgio Ferrari: "Italianen zijn de som van de ervaringen die in de Geschiedenis. Als je verliest je terug naar zijn de gewone mensen verward stem heeft niet. De keuken slecht wordt die rijkdom, wijnboeren die wordt DOC."

Een citaat dat ik het volledig eens, zijn dol op de geschiedenis ervan overtuigd dat, om verder te gaan een stap terug te doen. Herstel spreken van tradities, de arm, maar rijk aan geschiedenis, Ik praat over de eenvoud ...

Het is een moeilijke tijd voor veel, de versnellingen van onze economie zijn een algemene vertraging ondergaan. We moeten ons verenigen, maar bovenal moeten we ons verenigen. We hebben mensen nodig om te geloven, mensen met een echte passie voor het grondgebied, om zijn geschiedenis en zijn volk. Utopia, geen, enige ware liefde voor mijn land.

Als iedereen deed een stap vooruit, op zijn eigen manier, hoe kan, Ik weet zeker dat we zouden eindigen om te voldoen aan. Ik ben een romantische in de breedste zin, en start mijn geroep, mijn #TamTamxlaTerra, voor degenen die geloven zoals ik, dat de toekomst we onder de voeten ...

Vergeef me mijn uitbarsting, maar ik kan niet anders doen. Telkens als ik de kans, a modo mio, vrolijk, met mijn opzichtige hoeden, met mijn glimlach, met mijn stroom van woorden, Ik belijden mijn geloof voor het land.

Het werd gepresenteerd met een kans om Sociale Gusto, Indien gecoördineerd door de zachte Silvia Giovannini, gehouden in de prachtige Varese Estensi Gardens.

Met de kwaliteit Italiaanse keuken dichter bij de mensen, maar niet alleen. De ruimte gereserveerd voor culturele aanbod heeft ingeschakeld journalisten en bloggers, het blootstellen van hun ervaringen en hun gedachten!, in de evolutie van de communicatie op het gebied van eten en wijn.

Ik had het genoegen om aan de tafel met:

• Anna Prandoni, Directeur van The Italian Kitchen, de grootste koken tijdschrift in Italië geboren in 1929

• Laura Pantaleo Lucchetti, food bloggers zoals ik, die werkt met de groene kool, Wekelijkse online Eten&wijn

• Rosy Battle, ervaren journalist van sociale media en "non-food blogger"

• Santa Rush Co Internationale Riviera, huisvrouw 2.0

• Eugenio Peralta, foodblogger maker van de blog De man is een Locust

• Jenny Maggioni, blogger

Eenvoudige mensen die ik kreeg om te genieten, gedreven door een passie voor eten en voor het herstel van de tradities, maar met een goed in de gaten om het netwerk en de grote mogelijkheden voor de promotie van het gebied en haar producties.

In mijn toespraak vertelde ik hoe, bijna drie jaar geleden, Ik begon mijn avontuur dat ik nu letterlijk overweldigend, maar dat ik echt leuk. Ik niet veranderen op een mysterie dat mijn leven plots is geweest. Na een aanvankelijke verwarring hief ik herinvesteren in de passies van alle tijden, land, l’agricoltura, wijn, en de geschiedenis van het volk.  Als jong meisje Ik ben opgegroeid in de wijngaarden op het platteland van Treviso ... de aarde laat zijn sporen, op tijd, en zielen.

Ze creëerde een groep op Facebook, Le Vigne-ondersteuning. Ik deelde links met betrekking tot tradities, dialecten, eten, en wijn. Iemand merkte dit luidruchtige vrouw. Op een dag Ik stelde voor dat ik een interview met een wijnmaker van Aosta lezen. Ik werd erg emotioneel zo veel dat ik ging er om u te ontmoeten. Toen ik hoorde dat hij niet de middelen had om het label op de achterkant van zijn fles wijn, ho voluto raccontare la storia di quella vigna.

Dopo averla stampata gliela portai, perché volevo che la donasse insieme alla vendita del suo vino. Qualcuno l’ha letta, e mi ha chiesto di scrivere. La mia storia ora continua qui sul blog e su Cavolo Verde, anche se ho un sogno, quello di vivere in campagna e lavorare nell’agricoltura. Tra me e me dico spesso: “Cynthia, piedi per terra, e ricordati perché hai iniziato.” Sto imparando e continuerò a farlo, perché in fondo non si finisce mai…

Tra le mie tanti passioni c’è anche quella della comunicazione digitale. Twitto, fotograaf, lancio sui social… una vera peste! 😉 Metto in rete tutto quello in cui credo e che mi piace, per condividere i miei momenti di felicità, overtuigd van het belang van communicatie en het eten en de wijn van de regio via het web.

Maar één ding ben ik vast van overtuigd,  Het bedrijf dat we de gelegenheid hebben om te gebruiken moeten zich verenigen, en niet direct kennis te vervangen, nodige ervaring om de realiteit te weten, en hun producten. Stop niet bij de ramen ...

Ik zeg vaak dat nu het enige dat overblijft is de concrete land. Wij zijn een van de mooiste landen ter wereld! We hebben een grote geschiedenis, grote artistieke, geweldige culinaire hoogstandjes, grote tradities! In het kort, we alle papieren in orde, maar ik vraag: “We kunnen beter giocarcele?”

Na mijn recente bezoek aan de Bit, de International Tourism Exchange, gehoord de goede sprekers tentoonstelling oplossingen en marketingstrategieën absoluut essentieel voor de bevordering van het grondgebied, Ik vroeg me een paar gedachten die ik hier wil stoppen.

Zoals mijn gewoonte wil ik beginnen bij het begin, de geboorte van het toerisme.

Ter informatie, werd de eerste reisbureau in Londen geopend 1841 da Thomas Cook, dankzij de impuls gegeven aan spoor-en zeevervoer negentiende eeuw, die het mogelijk maakte in de bewegingen op korte termijn. Reizend niet langer werd een luxe voor de elite. In dit verband citeer ik de AArtikel 7 het Global Ethische Code voor Toerisme die is neergelegd dit recht:

"La possibilità di accedere direttamente e personalmente alla scoperta ed al godimento delle ricchezze del pianeta rappresenta un diritto di cui tutti gli abitanti del mondo devono poter usufruire in modo paritario; de steeds meer uitgebreide deelname aan nationale en internationale toerisme zal worden beschouwd als een van de best mogelijke uitingen van de gestage toename van de vrije tijd en niet belemmerd worden, op geen enkele manier. "

Precies zo, Toerisme is een recht, maar voor velen niet langer! “Reizen in Italië het te veel kost! De buitenkant is veel concurrerender.” Dit is het simpele antwoord volk's. En 'kritisch denken. Niet alleen marketing strategieën, maar concrete investeringen en het bepalen van de revival. Hieronder zal ik analyseren een paar punten die ik essentieel in dit verband overwegen.

• Concurrentievermogen

Vorig jaar ging ik alleen tot september voor Sardinië overtuigd om concurrerende prijzen te vinden, gezien de periode, maar ik moest weer denken. "Met rust laten is geen voordeel"Dus ik kreeg te horen. Ma eet? Wij zijn een land van singles en we zijn nog niet georganiseerd op een zodanige wijze! Hoe dan ook, enkele o niet enkel, de prijzen van de pakketten zijn niet concurrerend in Italië en in het buitenland. Laten we nadenken ...

• Toegankelijkheid

Tachtig miljoen mensen met een handicap in Europa, 650 miljoen wereldwijd. Ik herhaal dat het toerisme is een recht voor iedereen. En 'fundamenteel aan de toegankelijke toeristische diensten die een realiteit te maken. Dit jaar in Internationale dag van personen met een handicap, de Europese Commissie heeft erkend de prijs in Berlijn “Toegang stad Award”. Er zijn helaas geen Italiaanse stad was opmerkelijk in dit verband. Sommige vrienden bij de terugkeer van een reis naar Californië hebben me verteld dat dat, bussen, hebben het ingangsniveau van de stoep voor kunnen mensen een rolstoel verplaatsen met gemakkelijke toegang. Dit systeem is in sommige Italiaanse provincies goedgekeurd, maar is nog niet voldoende uitgebreid. Reflecteren…

• Service

Vrienden, met betrekking tot diensten is allemaal inspraak. Ik zal je vertellen mijn ervaring vorig jaar in Quartu Sant'Elena, in provincia di Cagliari. Een zee adembenemend, woon-darmkanaal na darmkanaal; jammer dat het niet hebben van de auto met mij rekende op het openbaar vervoer dat vond ik jammerlijk ontoereikend te zijn. Ik was woedend op zijn zachtst gezegd; Ik herinner me nog mijn uitbarsting op twitter: “Voor mij een prachtig uitzicht op zee, achter me diensten die laat je sprakeloos, eerder, er zou!” Ik uiteengezet maar zelfs dan nog een ander probleem! Er waren geen trottoirs dus het zal fietspaden aan risicovolle voortzetting wandeling maken. Uiteraard is er de zaak en de zaak, maar er is geen twijfel dat het netwerk vervoer moet worden verbeterd en uitgebreid, eventueel door middel van innovatieve en duurzame. Ik was een andere ervaring van Californië, waar gegeven, naast de vele fiets-uitleenpunten, Bussen vertrekken continu voorbereid, onder meer het vervoer van tweewielers, dat zij gemakkelijk toegankelijk te maken het bezoek van lange stukken van het grondgebied. Laten we nadenken ...

• Welkom

Zoals gebruikelijk is om te zeggen "gastvrijheid is een teken van beschaving"En niet alleen… en hier stop ik.

• Lidmaatschap

Zoals ik schreef een paar dagen geleden : “Ik ben een reiziger, een 'Italiaanse trots op haar land bezoek, zoeken, en als, maar vooral graag met mensen om te praten, mijn beste gids!" Onthouden 17 Maart 2011, Ik was op reis. Zij vierden de 150'Verjaardag van de eenwording van Italië. Op de terugweg stopte ik in het restaurant van een vriend om te eten en ik besefte dat er geen borden bij de ingang van de viering. Ik ging naar binnen en na de gebruikelijke groeten zei ik: "Maar als je het blussen van de vlag in mijn auto…?” Lei ovviamente accettò. Lidmaatschap is een belangrijk signaal voor toerisme. Reflecteren…

• Netwerk

Het internet is een wereldwijd netwerk; We hebben een instrument waarmee in een moment miljoenen computers met elkaar te verbinden. Bevordering van het gebied op het net is een grote kans dat we moeten allemaal het beste van te maken. Ieder van ons kan doen op zijn eigen manier, zelfs met een foto van pillen met informatieve. Le recensioni delle persone sono una grande opportunità per promuovere il territorio italiano e le sue tipicità. Investeren in het netwerk is van cruciaal belang!

Ik wil deze reflecties te sluiten met de’Kunst. 1 van de internationale gedragscode voor Toerisme:

"Toerisme als een instrument voor begrip en wederzijds respect tussen volkeren en samenlevingen "
Het begrip en de bevordering van ethische waarden gemeen mensheid, in een geest van tolerantie en respect voor diversiteit van religieuze overtuigingen, Filosofische en morele, vertegenwoordigen de stichting en het gevolg van verantwoord toerisme; de acteurs van de toeristische sector en toeristen zelf de tradities en sociale en culturele praktijken van alle volkeren te respecteren, waaronder die van minderheden en inheemse volkeren, en hen de waarde.

Wanneer zullen we leren om het toerisme te maken… maar het toerisme ernstig!

Het waren intensieve dagen doorgebracht in die Olio Officina Food Festival. Dagen van kennis,  di cultura, van kunst, muziek, dansen, vergaderingen en… uit de vele glimlachjes!

Maar ik wil je beter vertellen ...

Met de opening van het festival afgelopen donderdag 24 Januari, als ze zeggen dat je open dansen. "Paese d'eer 2013″ l’India, zowel als aardolieverbruiker, zowel als een land boer van olijfgaarden voor de productie van olie. Deze aandacht voor olijfolie komt uit het feit dat India is het eerste land in de wereld om incidentie van hart-en vaatziekten. Zijn bekende factoren beïnvloeden deze zin deze pathologieën: arteriële hypertensie, hypercholesterolemie, roken, suikerziekte, obesitas en lichamelijke inactiviteit. Twee eetlepels olijfolie zijn een effectieve kwaliteit medische faciliteit om deze ziekten tegen te gaan.

Deze editie van Olie workshop was gewijd aan vrouwen, kijkend naar de vrouwelijke van de oliefilters. Over tussenbeide Rosalia Knights, Professor semiotiek en Theorie van gebarentaal studies aan de Universiteit van Messina, benadrukt hoe de biologie bewijs van het grotere olfactorische gevoeligheid vrouwelijk. We moeten opnieuw leren om te snuiven. Onze geest is nu bezoedeld door de beelden die we vaak verkeerd conditioneren. Ga over, snuiven en niet alleen oordelen op de buitenste…

"Afgeleid door een mentaliteit visueel-akoestische, We hebben degradeerde de geur van 'kleine' de zintuigen. Rosalia Knights "

Veel vrouwen olie, maar niet alleen dat ... Ik had het genoegen van het zien van de lieve Laura Turri Ik ontmoette onlangs een bezoek aan zijn oliemolen in Cavaion Veronese, Gabriella Stansfield voorzitter van Vrouwen Oil, Mary Adelaide van Bertacco 'De. Agr. Heuvels van Marostica, Dawn of Guarini Masseria Patches galeien (BR), de mooie Paola Fioravanti voorzitter van 'Mediterrane Unie Oil Tasters en Maria Elena voorzitter van Curtius 'Nationale Vereniging van Koks thuis.

 Een bijeenkomst in het bijzonder was ik erg enthousiast ... Een vriend en een vrouw die ik respecteer voor de diepte van de gedachten, en ik heb de eer van het lezen van de intimiteit van onze onderhandse akten had. Lei è Alessandra Paolini's Agricultural Society Doria (CS), Vrouw olie.

Ik heb geen molen bedrijf hebben ... Ik maak enorme offers aan mijn molen te praten dus volg mijn disciplinaire, Mijn tijden, mijn geloof ... Ik kilometers in de olie-campagne en ik ga heel ver slopen van mijn bedrijf met aanzienlijke menselijke en economische kosten, in de naam van de kwaliteit die ik wilde mijn wereld ... Ik zou het graag in een plaat ...Alessandra Paolini

Herenigen Jeanne Perego, de insalatologa voor excellentie, het was een waar genoegen. Ik hou van salades, die rijke, met vele ingrediënten en kruiderijen, ruim overzicht, echte hoofdgerechten rijk aan vitaminen! Zijn nieuwe boek vertelt ook 365, per dag het hele jaar door en voor alle smaken!

Hij had het de beurt aan bereikte Antonella en Viviana Varese. Due Sorelle, gevolg chef, en twee lieve vrienden ...! Het thema van hun interventie is ontwikkeld op de juiste keuze van de olie voor het koken van vis uit het meer en de zee. Twee zusters Restorative: “Antonella met zijn huis in Manerba del Garda "Dahlia's en Bonen" gestito samen met collega chef-kok en Fabio Mazzolini, en Viviana met haar "Alice's Restaurant"A Milano”.

Klaar met de tussenkomst van Antonella en Viviana, een gevoel van maag gat heeft ons doen beseffen dat het tijd was voor de lunch. Net genoeg tijd om een ​​taxi te bellen en we waren in een sprint van "Alice" restaurant Viviana Varese. In de intimiteit van een kleine kamer had ondergrondse lunch tussen vertrouwen en glimlacht als een lange tijd konden we niet voor de wederzijdse verbintenissen doen. Eenmaal klaar, klaar om terug te keren naar het festival, Viviana hield me en vertelde me: "Kijk eens naar 'hier terug!"Ik barstte in lachen uit toen ik las wat humoristische zinnen op de achterkant van de keukendeur. Un klik e… via!

Sprekers van het probleem in verband met olie Gidsen, l 'oleologo Nicola Perrucci en Maestrod'olio Fausto Borella. Ik deed onlangs een interview met Fausto eenvoudige antwoorden op eenvoudige vragen, Ik vind het leuk. Wij voeren een:

• Ik citeer een uitspraak gehoord in uw toespraak dat ik het volledig eens: "De boer olietoevoerlijn kostte hem minstens € 10 per liter. Een olijfolie die € 3 kost geen extra vergine olijfolie, maar slechts een leugen voor de consument". Op dit punt vraag ik: Maar een olie met deze kosten zoals verkregen?

Door zeilschip olie naar de beste Italiaanse havens. Of via een ongecontroleerde olie is niet gecertificeerd Zuid invasie van de Italiaanse regio's naar de Alpen.

Het advies van de consument Fausto omgebogen naar een bewuste keuze van een olijfolie kwaliteit, probeert om een ​​van de te kiezen 44 Italiaanse DOP die een kostprijs van ongeveer € 6-8 voor heeft 50 cl.

Een andere gelukkige gebeurtenis was degene met de schattige Elia Fiorillo, President van Ceq, Consortium om de kwaliteit van extra vierge olijfolie garanderen. Elijah legde me uit dat deze non-profit organisatie, staat open voor alle ondernemers in de olijf, producenten, verpakkers en distributeurs te bevorderen en te doen herleven de keten Italiaanse olijfolie kwaliteit.

Het was de tijd van het laatste afscheid ... Ik had het genoegen om persoonlijk te ontmoeten Maximale Occhinegro Marketing expert, waarmee een paar dagen voor ploeteren op het web en oliekwaliteit. Ik re-omarmd Fausto delegatie, geïntervenieerd op de zoete synergie tussen oliën, hebben, api e ulivi. Met Gianpiero Rorato, journalist en schrijver van Motta di Livenza (TV), Ik herinnerde mijn vaderland draag ik in mijn hart. Last but not least, Ik nam afscheid van mijn grote vriend Ancona Richard Pilesi, Marketing voedsel & wijn.

Was het mijn beurt ... Het was aan mij, en Laura Pantaleo Lucchetti interveniëren. Het thema: "Het eten zal je geest te bevrijden". Klaar, via!

Ik herinner me dat, toen Louis een paar maanden geleden vroeg hij mij om in te grijpen op olijfolie gezien door de consument van het voedselweb en de communicatie zei ik tegen mezelf: "Mooie uitdaging!"Uitdaging die ik nam veel moeite met het lezen van teksten, indringende tegen mensen, en het bezoeken van OLEIFICIO ...

En 'bekend hoe weinig er in de Italiaanse cultuur in de wereld olie, eerder, in de wereld olie, omdat we eigenlijk over 530 verbouwen, maar we hebben nog de olie bellen in het enkelvoud.  Mensen weten olijfolie, niet afhankelijk van het gebied van herkomst en de cultivar, maar op naam van de fabrikant. Waarom niet in het zicht te zetten wat meer informatie over de herkomst?!

De waarheid is dat, Wie kan, indien de volmacht door familieleden of vrienden direct in de plaatsen van productie, terwijl voor degenen die koopt bij grote retailers de keuze valt op of voor olijfolie voor het koken aangeboden, of de bekende merken die voor rauw. Sommige vergis je niet ze vertelden me dat ze kopen de olie met de hoogste prijs. Dit zal nooit een bewuste keuze zijn ... ?!

Dat gezegd hebbende, ik heb mezelf beloofd om te profiteren van mijn toespraak tot zeer specifieke verzoeken die mensen te helpen naar een meer geïnformeerde keuze van olijfolie maken:

• Voor Communicators Ik vraag meer eenvoud in de woorden. Vaak aandringen op dit concept, omdat het belangrijkste is om goed de cultuur van de aarde te doen met eenvoudige woorden, om mensen te bereiken. Mensen nog steeds de kwaliteit van olijfolie noemen, "De goede olie". De term "extra vergine olijfolie" nu zo gewend, voor de meeste mensen is nog onbekend (evo: enxtra inergine d’deijzer).
  
• Om Olivicoltori Ik vraag u te organiseren meer evenementen degustativi om mensen te vertellen hun eigen olie. Zoals gezegd Veronelli: "De olie-achtige wijn. De olijfboom als de wijnstok."In aanvulling op" Open Kelders "waarom ga je niet doen ..." Oil Mills open ".
• Op Wijn vragen om een ​​hoek voor het creëren van een “oleoteca” waardoor de olie proeven.
• Voor Restaurateurs Ik vraag u om de olijfolie die op de tafel worden gebracht, net zoals u zou doen voor wijn vertellen, vraag het maar aan de fabrikanten data sheets, of beter, trein werknemers in boardroom met olie kennismakingsles.
• Maar ik vraag iets ook consumenten. Om meer nieuwsgierig zijn om de olie te proberen, we hebben zo veel variëteiten. Bij twijfel, zoals ik al zei te Dop voorkeur. Maar als je op vakantie bent profiteren om een ​​boerderij te bezoeken dat de werkelijkheid je veel meer bewust zal maken over het product dat ze verbruiken.

Tot slot kan ik niet het belang te benadrukken van promotie van het gebied en haar producten via het netwerk. Dit is echter niet voorkomen dat de directe kennis van de fabrikant en zijn producten is onvervangbaar… minst, voor hen als ik leef ...